A Letter to You

For all the hours that I spent tracing the softness of your skin, for all of the nights that we were together, I am writing you this letter, my love. I know that you will never see this, because I’ll hide it within the confines of my chest, locked away like the most precious treasure…

The Voice

My dear, you are so cheerful. As you approach with dancing steps, and speak in happiness- oh my, what a voice that is, turning things up-side-down! Where do you find so many words to say? Laughter-filled whispers in my ear- so playful, I love to hear your voice, every single day! Wanna be a wordmate?…

Adieu

How happy will the mind be, when from your memories it shall flee; escape the sweet sweet recollection of you, and whisper to our past- “adieu, adieu”. No denying, what we shared was magical, but the end to it was all so tragical. Maybe our love was a perfect delight, but the moment and time…

The Tide of Grief

You said that I enjoyed being in pain, that maybe, nothing you did would make me happier than the shame of my long sleeves; scars buried underneath the soft fabric, lies to be revealed in due course. Of course, you forgot that you were my favorite form of suffering. We never fall for the ones…

Nature’s Whisper

Again the white whisper flew down the mountains, tiptoed across the riverbanks, removing the clouds’ curtains. “Look at the waving branches”, chanted the magic spell, opened their alluring arms, echoed with the church bell. Again I wore hypnotics, and surrendered my burdens to the sky, felt the pearl droplets on my blurry eyes that looked…

മൗനം

“പറയുവാനേറെയുണ്ടായിട്ടും വാക്കുകൾ നിശ്ചലമായപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ മൗനം തിരശ്ശീലയിട്ടു. ഇരുവർക്കുമിടയിലെ മൗനം, ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ട വാദ്യം പോലെയായി. നിഴൽ വീണ വഴിയിൽ മൗനത്തിൻ്റെ അകമ്പടിയോടെ പല പാദങ്ങളും നടന്നകന്നു. കുളിർത്തെന്നലിനും കൊടുങ്കാറ്റിനും സാമ്യം പകർന്നത് വാക്കുകളുടെ ശൂന്യത മാത്രമായിരുന്നു. ചെറു മൂളലിലൂടെയും, വൻ  ആക്രോശത്തോടെയും കാറ്റ് എന്തൊക്കെയൊ പറയാനാഗ്രഹിച്ച് ഒഴുകി അലഞ്ഞു. എന്നാൽ മൗനത്തിനപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെട്ട വാക്കുകളെ വീണ്ടെടുക്കാനായില്ല. മൗനം സാക്ഷിയായി പലതും നടന്നു; നിശബ്ദതയുടെ പുതപ്പിൽ കൂനിപ്പിടിച്ച്‌, പല വിരഹങ്ങൾക്കും കൂടിച്ചേരലുകൾക്കും, ഏറ്റു പറച്ചിലിനും മനം മാറ്റലിനും…

Modern Leprosy

My modern leprosy is being alone, as layer after layer peels away leaving me exposed. My skin is gone, my flesh is gone, I’m down to my bones. The darkened skies hear my whispers, destruction is my home. The sounds echo through the distraught lands, as I surrender everything my hands hold. No one told…

Unravel!

Trace the city on the back of your hand, the sky, the land and the sand. Whisper your secrets to the wind, watch them travel through the skyline and disappear. We’ve been trying to find our way out of here. Leave your flesh bereft on the sidewalk. We’ve traveled the city in the dead of…