മെല്ലെ വിരൽകൊണ്ട് പുസ്തകങ്ങൾക്ക് മീതെ തലോടാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം ഒരുപാടായി. ബെന്യാമിൻ്റെ ആടുജീവിതവും മാധവിക്കുട്ടിയുടെ കോലാടും ബഷീറിൻ്റെ മതിലുകളും പരിചിതമായ മറ്റു പലതും വിരലിൽ തൊട്ട് നീങ്ങി മാറി.

പാതി വരച്ചു വച്ച ചിത്രത്തിന്മേൽ വീണ്ടും ചായം തേക്കുവാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ തൻ്റെ ജീവിതം പോലെ തന്നെ താളം തെറ്റിയ ഒരു ചിത്രം തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് അവൾക്കു കാണാമായിരുന്നു…

മിഴികളടച്ചു…ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ തീവ്ര മുഖങ്ങൾ ഓരോന്നായി മനസ്സിലേക്ക് തിങ്ങി നിറഞ്ഞു വരുന്നത് അവൾക്കറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. വീട്.. സ്കൂൾ..
“ഈ ലോകം ചുറ്റി കാണണം, സ്വന്തം ചിലവിൽ. ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കണം.“
പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും മുടിയിഴകൾ ചേർത്ത് കെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കയ്യ് വച്ചു ഒരു നല്ല അടി തലക്കിട്ടു കിട്ടി. അമ്മയുടെ മറുപടിയാണ്!

വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പത്രം ശക്തിയിൽ ഒന്ന് കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് ചരമക്കോളത്തിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് ചെറുമന്ദഹാസം ചുണ്ടിൽ അണിഞ്ഞു കൊണ്ട് അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയി.

സമ്മതമായോ എതിർപ്പായോ എടുക്കാൻ കഴിയാത്ത മന്ദഹാസം.
പഠിക്കുവാൻ മിടുക്കിയല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ടീച്ചർമാർക്കുള്ള അഭിപ്രായം എങ്ങനെയെന്നത് എടുത്ത് പറയണ്ടല്ലോ. അവഗണനയുടെയും പുച്ഛത്തിൻ്റെയും കാലം.

വിദ്യ ടീച്ചർ വന്നയുടനെ കുട്ടികൾ  “ഹാപ്പി ടീച്ചേർസ് ഡേ” എന്ന് വിളിച്ച് കൂവുന്നു.

നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവർ പറയുന്നു..

“താങ്ക്യൂ. പിന്നെ ഇന്ന് നമുക്ക് ക്ലാസ്സിനു മുന്നേ കുറച്ചു സംസാരിച്ചാലോ?”

എല്ലാവരും ഒരേ പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ചിരിക്കുന്നു.

“ഇവിടെ ആർക്കൊക്കെ ടീച്ചർ ആകണം?”

ടീച്ചറുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് പിന്നാലെ കുറേ പേരുടെ കൈ ആകാശം തൊടും വിധം ഉയരുന്നു.

“അപ്പോ ബാക്കിയുള്ളവർക്കോ?”

സിവിൽ സർവീസ്, ഡോക്ടർ, എഞ്ചിനീയർ കുറേ പേർ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. പാട്ടുകാരി, ഡാൻസർ… അങ്ങനെ പല കഴിവുള്ളവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റും വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നിലും പ്പെടാത്ത രണ്ട് മൂന്ന് പേർ, അതിൽ ഒരാളായി അവളും.

“അപ്പോ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ?”

അവരുടെ നിശബ്ദതക്കുള്ള ഉത്തരം ഉടൻ വരുന്നു.
“എന്തേലും രണ്ട് അക്ഷരം പഠിക്കാൻ നോക്ക്… അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കും.”

“പാട്ട് പാടാനും, ഡാൻസ് കളിക്കാനും, ചിത്രം വരയാനും ഒക്കെ അറിയുന്നവർക്ക് അതാകാം, എന്നാ ഇതിലൊന്നും പ്പെടാത്തവർ എന്ത് ചെയ്യാനാ.. കഷ്ടം!“

തൻ്റെ പുസ്തകം കറക്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ വലിയ കണ്ണടകൾക്കിടയിലൂടെ പുച്ഛം നിറച്ച നോട്ടത്തോടെ ടീച്ചർമാർ.

മെല്ലെ കാറ്റ് വീശി അടിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.
അവൾക്കു നേരെയുള്ള ചുവരലമാരയ്ക്ക് അകത്തിരുന്ന ട്രോഫികൾ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അപ്പോൾ അവൾ ചായം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്ന, അഴികൾക്കിടയിൽ പാതി ബന്ധനസ്ഥയായ പെൺകുട്ടിയുടെ ചിത്രം കാറ്റിനോടൊപ്പം പാറി പറന്നു വന്ന് അവൾക്കരികിൽ വീണു.

ചുറ്റിലും നിറമുള്ള ഒരു ലോകം അവൾ വരച്ചുതുടങ്ങി, എന്നാൽ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കൈകാലുകൾ മാത്രമേ ആ അഴികൾക്കു പുറത്തുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഉടൽ അഴികൾക്കുള്ളിൽ എല്ലും തോലുമായി കിടന്നു…..


PHOTO CREDIT : MAYUR DESHPANDE

 

Affiliate Disclosure: Some of the links or advertisements in the wordket website are affiliate links or advertisements, meaning, at no additional cost to you. We will earn a commission, if you click through and make a purchase. Thank you 🙂

Leave a Reply

You May Also Like
Read More

വിസ്‌മൃതിയിൽ നിലാവ് പെയ്യുമ്പോൾ

വിസ്മൃതിയിലെങ്ങോ നിലാവു പെയ്തൊഴിയവേ.. നിൻ്റെ തീരങ്ങളിൽ ഇളവേൽക്കുവാൻ വന്ന ഒരു മേഘശകലമായ് ഒഴുകിയിരുന്നു ഞാൻ. ഇരുൾ മാഞ്ഞു മെല്ലെ തെളിയുന്ന മാനം പോൽ മറവി…
Read More

അമ്മയും നന്മയും

അമ്മയും നന്മയുമൊന്നാണ് ഞങ്ങളും നിങ്ങളുമൊന്നാണ് അറ്റമില്ലാത്തൊരു ജീവിതത്തിൽ നമ്മളൊറ്റയല്ലൊറ്റയല്ലൊറ്റയല്ല നമ്മളൊറ്റയല്ലൊറ്റയല്ലൊറ്റയല്ല മണവും നിറവും വേറെയാണെങ്കിലും മലരായ മലരൊക്കെ മലരാണ് ഒഴുകുന്ന നാടുകള്‍ വേറെയാണെങ്കിലും പുഴയായ…
Read More

വെളിച്ചം

നിരർത്ഥകമായ അക്ഷരങ്ങളെ പോലെ ഇരുട്ടിൽ ഞാൻ ചിതറുകയായിരുന്നു വാരിക്കൂട്ടിയ നിന്‍റെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് ഒരു കവിത സൂര്യനെ തേടി പറന്നുയർന്നു.. PHOTO CREDIT :…
Read More

അക്ഷരങ്ങൾ

ചില കാര്യങ്ങൾ അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാണ്. മനസ്സിൽ കിടന്നിങ്ങനെ പതിയെ പതിയെ ചൂടുപിടിക്കും. പിന്നെ ചെറിയ നീർകുമിളകൾ ആയിട്ട് അവ മുകളിലോട്ടു ചലിക്കും. അത് കുറച്ച്…
Read More

സാക്ഷി

കൊടും തണുപ്പിൽ ചൂടിനെ ആവാഹിക്കാൻ കഴിവുള്ള ആ പുതപ്പ് ദേഹത്തോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് പൊള്ളുന്ന ദേഹം തണുപ്പിൻ്റെ ആവരണത്തിൽ നിന്നും മുക്തമാക്കാൻ അയാളുടെ…
Read More

നാർക്കോട്ടിക് ജിഹാദ്

എൻ്റെ സിരകളിൽ ധമനികളിൽ പടർന്നുകിടപ്പുണ്ട് ആ ലഹരി.. ലഹരിയല്ലായിരുന്നത്.. അലയടിച്ചുയരുന്ന ഉന്മാദം ഓ,ഉന്മാദമല്ലത്.. കെട്ടഴിഞ്ഞ കൊടുങ്കാറ്റ്.. നിൻ്റെ വാക്ക്‌..നിൻ്റെ ചിരി..നീ.. എന്നെത്തിരയുമ്പോൾ നിന്നെ മാത്രം…
Read More

നഷ്ടങ്ങൾ

അവസാനം, നഷ്ടങ്ങളെല്ലാം എന്റേതു മാത്രമാകുന്നു…. PHOTO CREDIT : SASHA FREEMIND Share via: 17 Shares 2 1 1 1 11…
Read More

ചിലന്തി വലകൾ

കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഭാര്യ മെല്ലെ അകത്തു കടക്കുന്നതും, കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്ന് അധികം ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ (ഭർത്താവിൻ്റെ ഉറക്കത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ) എന്തോ വലിച്ചെടുക്കുന്നതും, എന്തെല്ലാമോ അടുക്കിവയ്ക്കുന്നതും,…
Read More

നീയും ഞാനും 

അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ക്വാറന്റൈനിൽ നീ ഇപ്പുറത്ത് ഞാനും നമ്മുടെ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ ഒരു ചുവരിൻ്റെ ദൂരത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞൻ അണുവിനാൽ ബന്ധിതരായി നീയും ഞാനും…. KELLY…
Read More

അമൃതം

രാജാവ് കവിയായിരുന്നു,ഭാവനാവിലാസം കൊണ്ട് സമ്പന്നനും.രാജ്യത്തെ ഓരോ തൂണിനും തുരുമ്പിനുംകവിത തുളുമ്പുന്ന പേരിട്ടു രാജാവ് ആത്മനിർവൃതി കൊണ്ടു.പ്രജകൾക്കിടയിലേക്ക് ജീവനില്ലാത്തതെങ്കിലുംകവിതാമയമായ വാക്കുകളെകൃത്രിമ ചിറകുവച്ച് പറത്തിവിട്ടുഎന്നിട്ടും ‘വാക്കാണ്, അറിവാണ്…
Read More

ഗുൽമോഹർ

ചില്ലകൾ എന്നേ ഉണങ്ങിവീണിരുന്നിട്ടും ആ തണലേറ്റ് നിന്ന സന്ധ്യകൾ കിനാവുകൾക്ക് പോലുമന്യമായി തീർന്നിട്ടും ഇലകളും പൂക്കളും മറവിയുടെയലകളിൽ ഒഴുകിയകന്നിട്ടും വേരുകളിനിയും അടരാതെ നിൽക്കുന്നു നമ്മുടെ…
Read More

വീണ്ടും

ഓർമ്മകളുടെ നൂലിഴകൾ പതിയെ വലിച്ചുമാറ്റി ജീവിതത്തിൻ്റെ നെയ്ത്തുശാലയിൽ അപരിചിതരായി നമുക്ക് വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടണം പാകമാവാത്ത ഉടുപ്പുകൾ തന്നെ വീണ്ടുമെടുത്തണിയാൻ…. ANTON Share via: 21…
Read More

ശബ്ദങ്ങൾ

ഇരകളുടെ വേഷമണിഞ്ഞ വേട്ടക്കാർ തെരുവുകളിൽ നടക്കുമ്പോൾ നീതിയുടെ പ്രശ്നം മനസ്സുകൾ തോറും അഭയം തേടി അലയുന്നുണ്ട്. ശബ്‌ദിക്കുന്നവർക്ക് പാർക്കാൻ ഇരുമ്പഴികളുള്ള അറകൾ ഒരുങ്ങുന്നുണ്ട്. നിശബ്ദരാക്കപ്പെട്ടവരുടെ…
Read More

വൃദ്ധസദ….

പേമാരി കഴിഞ്ഞതിൻ്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ബാക്കി നിൽക്കേ കേമനെന്നത് വിളിച്ച് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണാടി ചില്ലുകളും മറ്റു സാമഗ്രികളും തൊട്ട് തലോടി മിന്നിച്ചെടുക്കാൻ സൂര്യൻ്റെ പരാക്രമങ്ങൾ…